روز نوشت های من

از ميان اين همه حرف، اين همه كلمه، اين همه جمله
كوتاهترين كدام است براي گفتن همه چيز؟

+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1382ساعت 22:54 توسط |

شادي هاي شما همان غمهاي شماست كه نقابش را بر داشته است
و چاهي كه خنده هايتان از آن مي جوشد
همان است كه از اشكهايتان پر شده است

جبران خليل جبران

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1382ساعت 15:57 توسط |

چرا؟؟

چرادنياپره از حادثه هاي وارونه
عاشق كسي ميشي كه عاشقي نمي دونه
من به دنبال تو وتو دنبال كسي ديگه
هيچكدوم ازمادوتا به اون يكي راست نمي گه
من واسه چشماي نازنين تو يه ديونم
من دوسِت دارم ولي علّتشو نمي دونم
حالاكه مي خواي بري بذار نگاهت بكنم
چون يه بار ديگه مي خوام اين دل وساكت بكنم
يه چيز فقط بذار واسه روز تولدّت
هديه م وبيارم وبازم بدم دست خودت
آدما فكر مي كنن شاعرا خيلي غم دارن
كاش فقط اين بوداونا خيلي غم دارن
عاشق كسي ميشن كه عاشقاش فراوونه
بين انتخاب عشقش عمريه كه حيرونه
اوني رو كه دوست داري چرا تورو دوست نداره
شايدم دوست داره ولي به روش نمي ياره
ولي نه اينا مال نداشتن لياقته
اگه حرفم مي زنه با تو فقط يه عادته
نكنه جمله هاش وپاي محبّت بذاري
از خودش نمي شنوي اگه يه رو بخواد بره
وقتي مي پرسي ازش مي گه آره مسافره
ولي تو شب مي شيني كه باز اونو دعا كني
يا واسه سلامت اون نذراتو اداكني
چه قَدَربين دلا وحرفاي ما فاصله س
چشما مون مي خنده امّا دلامون بي حوصله س
دوست نداشتن هم ويه جورپنهون مي كنيم
نمي دونيم كه داريم يه قلب و ويرون مي كنيم
كاش بيام آبروي مجنون وآنقدر نبريم
ديگه منت نذاريم وقتي نازي مي خريم
عاشقي يعني تحمّل نه شكايت نه گله
اگه حتّي بينمون باشه يه دنيا فاصله
مهم اينه كه چقدر دوستش داري فقط همين
اگه لازم بشه آبرو رو بنداز روزمين
برگا زرده روزاي اوّل فصل پاييزه
بذار اون بشكنه ودست رو برگا بريزه

مريم ـ حيدرزاده

+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اردیبهشت 1382ساعت 15:44 توسط |

وقتي زندگي براي سر دادن سرود دل كسي را نمي يابد فيلسوفي را به وجود مي اورد كه از ذهن او سخن بگويد...

+ نوشته شده در دوشنبه هشتم اردیبهشت 1382ساعت 16:49 توسط |

لذت

دل من اگر نشکند پس چگونه درک خواهد کرد؟

لذت،نغمه آزادی است
اما آزادی نيست.
لذت،شکوفايی اميال شماست
اما ميوه آنها نيست.
ژرفايی است که به بلندا می خواند
اما نه ژرف است ،نه بلند.
قفسی است که بال در آورده است
اما فضايی بسته و بی وزن نيست.
آری، به يقين، لذت نغمه آزادي است.

جبران خليل جبران

+ نوشته شده در چهارشنبه سوم اردیبهشت 1382ساعت 16:21 توسط |